Το απόγευμα της 5ης Δεκεμβρίου, μια εκ βαθέων συζήτηση για την ιεραποστολή έλαβε χώρα στο Μαλιώτειο Πολιτιστικό Κέντρο, όπου ο Θεοφιλέστατος Νικοπόλεως κ. Θεμιστοκλής από τη Σιέρα Λεόνε συνάντησε τον πατέρα Ιωάννη Χρυσαυγή και άνοιξε τα φύλλα της καρδιάς του. Το ταξίδι της ζωής του, γεμάτο θυσία, αγάπη και πίστη, ήταν το κύριο θέμα της συζήτησης. Ο Επίσκοπος Θεμιστοκλής, γλωσσολόγος και καθηγητής της Αγίας Γραφής, μοιράστηκε ιστορίες από την προσωπική του πορεία και τις αντιξοότητες που συνάντησε στον δρόμο του με προορισμό τη Σιέρα Λεόνε καθώς επίσης και από την σημερινή πραγματικότητα που αντιμετωπίζει στο ιεραποστολικό του έργο. Για εκείνον, η ιεραποστολή δεν είναι απλώς μια αποστολή για να διαδώσει τον λόγο του Θεού, αλλά μια πράξη αγάπης και αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο.
Ο Θεοφιλέστατος αναφέρθηκε στις τις πηγές έμπνευσης που τον καθοδήγησαν στο έργο του. Το πρώτο παράδειγμα που επικαλέστηκε ήταν εκείνο της Μητέρας Τερέζας. Η ηρωική προσφορά της στον συνάνθρωπο και η ανιδιοτελής αγάπη της για τους φτωχούς και τους εγκαταλελειμμένους υπήρξε αστείρευτη πηγή έμπνευσης για αυτόν. Η ζωή της τον δίδαξε ότι η ιεραποστολή δεν έχει σύνορα και δεν περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο τόπο ή λαό. Όπως η Μητέρα Τερέζα, έτσι και ο Θεοφιλέστατος ένιωσε την κλήση να υπηρετήσει τον Θεό στην καρδιά της φτώχειας, της δυστυχίας και της αβεβαιότητας, δίνοντας ελπίδα και φωτεινές στιγμές σε ανθρώπους που ζουν στη σκιά του πόνου.
Ένας άλλος παράγοντας που τον ενέπνευσε ήταν ο πόλεμος του Βιετνάμ. Η παγκόσμια αυτή κρίση τού έδειξε με τραγικό τρόπο τη φρίκη του πολέμου και την ανάγκη για ειρήνη και συμφιλίωση. Μέσα από αυτήν την εμπειρία της ανθρωπότητας, κατάλαβε πόσο σημαντική είναι η ειρηνική αποστολή της Εκκλησίας, και πώς η ιεραποστολή μπορεί να είναι ένας τρόπος να χτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας, αλληλεγγύης και αγάπης μεταξύ των λαών.
Μεταξύ άλλων δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα χωρία εκείνα της Καινής Διαθήκης που του δίνουν το θάρρος να προχωρήσει στο έργο του και αποτελούν τις θεμέλιες πέτρες της αποστολής του. Το κατά Ματθαίον 28:19, όπου ο Ιησούς λέει: «πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη», και στην προς Κορινθίους 9:22, «ἐγενόμην τοῖς ἀσθενέσιν ἀσθενής, ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω· τοῖς πᾶσιν γέγονα πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω». Στο πρώτο χωρίο, ο Χριστός καλεί τους μαθητές Του να διαδώσουν το λόγο Του σε όλο τον κόσμο, ενώ στο δεύτερο, ο Απόστολος Παύλος αναφέρεται στην ανάγκη να προσαρμόζεσαι στις ανάγκες και τις συνθήκες του κάθε ανθρώπου για να τον φέρεις στον Χριστό. Αυτά τα χωρία αποτέλεσαν την κινητήρια δύναμη για τον Επίσκοπο Νικοπόλεως, που έβλεπε την αποστολή του να είναι ένας τρόπος προσαρμογής και ταυτόχρονα υπέρβασης των πολιτιστικών και κοινωνικών φραγμάτων.
Ο Θεοφιλέστατος περιέγραψε με λόγια γεμάτα ζεστασιά και θαυμασμό την τοπική κοινωνία της Σιέρα Λεόνε. Ανέφερε τις πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της χώρας, από την φτώχεια και την έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, μέχρι την πληγή των εμφυλίων πολέμων που έχουν σημαδέψει την ιστορία της. Το δε έργο του στην Σιέρα Λεόνε δεν περιορίζεται μόνο στην κηρυκτική δραστηριότητα αλλά είναι και βαθύτατα κοινωνικό, καθώς προσπαθεί να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η τοπική κοινωνία εξαιτίας των υφιστάμενων κοινωνικοπολιτικών συγκυριών.
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νικοπόλεως κ. Θεμιστοκλής μας προσκάλεσε μέσα από το παράστημά του να δούμε τον Χριστό στο πρόσωπο κάθε συνανθρώπου μας και να κατανοήσουμε ότι η ιεραποστολή δεν περιορίζεται μόνο στην εξωτερική διάσταση της διακονίας, αλλά αποτελεί μια βαθιά εσωτερική κλήση, μια πνευματική και ηθική υποχρέωση απέναντι στον συνάνθρωπο. Μας έδειξε με τον τρόπο του πως η ιεραποστολή δεν αφορά απλώς τη μετάδοση της πίστης, αλλά την εφαρμογή της αγάπης του Θεού στις πράξεις μας, στην καθημερινότητά μας. Ο Θεοφιλέστατος μας υπενθύμισε ότι όταν βλέπουμε τον Χριστό στον άλλον, βλέπουμε τον ίδιο τον Θεό, τον οποίο καλούμαστε να αγαπάμε και να υπηρετούμε χωρίς όρους και περιορισμούς. Δεν υπάρχουν διακρίσεις, δεν υπάρχουν εθνικότητες ή κοινωνικές τάξεις όταν το βλέμμα μας εστιάζει στον Χριστό που ζει σε κάθε άνθρωπο.
Αθανάσιος Τ. Χατζής, Φοιτητής ThM